STRONA GŁÓWNA
USTAW JAKO STARTOWA
DODAJ DO ULUBIONYCH


PORADNIK
GPS
KONTAKT
REFERENCJE
CENNIK
SKLEP


GRUPY PRODUKTÓW:
 SZERMIERKA
 BRIGADE
 Zestawy wizyjne
 Wideorejestratory
 Alarmy cofania
 GPS ZARZĄDZANIE FLOTĄ
 GPS monitoring i lokalizacja
 TELEFON W SAMOCHODZIE
 Zestawy bluetooth Parrot
 Akcesoria zestawy Parrot
 Aktualizacja oprogramow.
 Akcesoria zestawy GSM
 GANNET GUARD SYSTEMS
 GANNET GUARD odnalezienia
 Radiopowiadomienia
 GSM komunikator alarm
 Blokady mechaniczne
 ZNAKOWANIE POJAZDÓW
 Znakowanie AutoDot
 AKCESORIA OCHRONA
 Akcesoria instalacyjne
 Czujniki alarmowe
 Syreny
 Piloty / Obudowy pilotów
 KOMFORTOWY SAMOCHÓD
 Czujniki parkowania
 Sygnalizatory cofania
 Przetwornice DC/AC
 Automaty świateł
 Przetwornice DC/DC
 CENTRALNE ZAMKI
 Specjalizowane 12V
 AUTO-ELEKTRONIKA
 Układy scalone OBD2
 Usługi




   Systemy GPS:
 Krótko o GPS

Co to jest GPS ?

 Lokalizację obiektów określa się zwykle przy pomocy metod geodezyjnych i nawigacyjnych, a ostatnio najczęściej przy wykorzystaniu satelitarnego Globalnego Systemu Pozycjonowania GPS (ang. Global Positioning System). Współczesne techniki nawigacji satelitarnej GPS umożliwiają określanie pozycji z dokładnością rzędu kilkunastu metrów a w trybie różnicowym (DGPS) pozwalają na uzyskanie nawet centymetrowych dokładności pozycjonowania w trzech wymiarach.

  Prekursorem systemu GPS, który zapoczątkował nawigację satelitarną, był amerykański system Transit - SATNAV, opracowany w 1964 r. dla potrzeb marynarki wojennej USA. W jego skład wchodziło 6 satelitów okrążających Ziemię na wysokości 1100 km, nadających sygnały na dwóch częstotliwościach: 150 MHz i 400 MHz., a do określania pozycji wykorzystywany był efekt Dopplera. Ze względu na niewielką liczbę satelitów system ten nie zapewniał pokrycia całej powierzchni Ziemi swoim zasięgiem, który to warunek został postawiony projektantom nowego systemu GPS NAVSTAR. Projekt tego systemu, koordynowany przez Ministerstwo Obrony USA, powstał w 1973 r., i był od początku lat 80 tych stopniowo udostępniany autoryzowanym użytkownikom wojskowym w wersji PPS (ang. precision positioning service) zapewniającym kilkumetrową dokładność określania pozycji. Następnie uruchomiono ogólnodostępna wersję SPS (ang. standard positioning service), z tzw. ograniczonym dostępem SA (ang. selected availability), w której celowo wprowadzono rozmycie pozycji ograniczające dokładność do ok. 100 metrów. W dniu 2 maja 2000 r, zakłócenie SA zostało zlikwidowane, co aktualnie pozwala na ogólnodostępne wykorzystywanie systemu GPS z pełną dokładnością PPS.

 1. Budowa systemu
System GPS, generalnie, składa się z trzech segmentów: segmentu kosmicznego, segmentu naziemnego i segmentu użytkownika.

 Na segment kosmiczny składa się zespół 24 satelitów rozmieszczonych na 6 równomiernie rozłożonych orbitach. Orbity są nachylone pod kątem 55 względem płaszczyzny równika co powoduje, iż powyżej szerokości geograficznej 55 N i 55 S żaden z satelitów nie będzie obserwowany w zenicie. Wysokość orbit wynosi 20162,61 km. Okres obiegu satelitów wokół osi Ziemi wynosi prawie 24h w kierunku przeciwnym do kierunku obrotu Ziemi, zatem konstelacja satelitów ponawia się co 12h.

 Segment naziemny składa się z pięciu stacji rozmieszczonych równomiernie wokół Ziemi, a mianowicie:

        stacji centralnej (Colorado Springs), której zadaniem jest:

?    obliczanie parametrów orbit (efemeryd),

?    wyznaczanie poprawek do zegarów satelitów,

?    podejmowanie decyzji o korektach orbit,

?    przekazywanie do satelitów danych efemeryd i poprawek zegara w celu ich retransmisji w depeszy nawigacyjnej satelitów;

       stacji nadzoru (Hawaje, Kwajalein, Diego Garcia, Wyspa Wniebowstąpienia) , które:

?    śledzą i telemetrycznie sprawdzają orbity satelitów (przez  pomiar pseudoodległości i przesunięcia fali nośnej) w celu wzorcowania zegara satelity,

?    zbierają dane do poprawek jonosferycznych i pomiaru czasu,

?    przesyłają informacje do stacji centralnej,

?    przekazują informacje do satelitów (odświeżanie pamięci pozycji satelity, synchronizacja zegara z zegarem stacji naziemnej, poprawki na stan jonosfery).

 Segment użytkownika stanowią wszystkie odbiorniki GPS cywilne i wojskowe, odbierające, dekodujące i przetwarzające sygnały GPS na wartość położenia w trzech wymiarach (x, y, z) oraz czas. Do wyznaczenia tych czterech wielkości konieczny jest sygnał odebrany z co najmniej 4 satelitów.

 2. Budowa odbiornika

 Zadaniem odbiornika GPS jest odbiór sygnału nadawanego z satelity, identyfikacja satelity nadającego sygnał, wyznaczenie czasu przebiegu sygnału od satelity do odbiornika oraz obliczenie wyjściowych informacji nawigacyjnych.
Funkcje poszczególnych   bloków odbiornika są następujące:

-        Antena ? służąca do odbioru sygnału z satelity,  standardowo jest elementem pasywnym, o charakterystyce kierunkowej obejmującej cały nieboskłon. Do zastosowań specjalnych o dużej dokładności używa się anten wieloelementowych o specjalnie dobranych charakterystykach lub stosowana jest antena aktywna.

-        Przedwzmacniacz ? wzmacnia sygnał z anteny i dokonuje jego wstępnej filtracji oraz zabezpiecza odbiornik przed uszkodzeniem elektrycznym.

-        Oscylator ? jest wewnętrznym, najczęściej kwarcowym generatorem częstotliwości odbiornika GPS, będącym wzorcem do porównywania z sygnałami odbieranymi z satelitów.

-        Mieszacz ? przekształca sygnał wysokiej częstotliwości docierający z anteny na niższą częstotliwość pośrednią w celu ułatwienia jego późniejszej obróbki.

-        Wzmacniacz częstotliwości pośredniej ? eliminuje interferencje i zwiększa amplitudę sygnału pośredniej częstotliwości.

-        Blok wytwarzania sygnału wyjściowego ? dokonuje pomiarów GPS i odczytuje informację nawigacyjną.

-        Blok formowania sygnału nawigacyjnego ? przeprowadza selekcję satelitów, których sygnały będą wykorzystywane w bloku wytwarzania sygnału wyjściowego, oraz oblicza dane trafiające do użytkownika:  pozycja, prędkość i poprawka czasu.

 Podstawowa klasyfikacja odbiorników dokonywana jest ze względu na liczbę kanałów przeznaczonych do odbioru i analizy sygnałów satelitarnych. Początkowo odbiorniki GPS działały sekwencyjnie na l lub 2 kanałach, śledząc cztery lub więcej satelitów. Obecnie odbiorniki o śledzeniu ciągłym mają od 4 do 12 kanałów, co pozwala przydzielić jeden kanał każdemu z obserwowanych satelitów. Najnowsze odbiorniki GPS są dwunastokanałowe.

 3. Metoda wyznaczania pozycji

 System GPS pozwala na wyznaczenie pozycji odbiornika w trzech wymiarach - (x,y,z), a następnie konwersji tych wielkości na szerokość geograficzną (j), długość geograficzną (l) oraz wysokość nad elipsoidą (H). Ponieważ do obliczeń wykorzystywane są sygnały kodowe z satelitów, mające charakter sygnałów pseudolosowych, pozycja odbiornika jest określana mianem "pseudoodległości". W procesie wyznaczania pseudoodległości można wyróżnić następujące fazy:

       odbiór sygnału z satelity,

       określanie położenia satelity w momencie nadania sygnału,

       wyznaczenie czasu przebiegu sygnału od satelity do odbiornika.

Na czas ten składają się następujące przedziały:

-    czas odpowiadający odległości odbiornik ? satelita,

-    różnica wskazań czasu przez zegar na satelicie i zegara w odbiorniku (?odchyłka

   zegara w odbiorniku? od czasu systemu UTC (ang. Universal Coordinated Time),

-    opóźnienie sygnału w jonosferze,

-    opóźnienie sygnału w troposferze,

-    efekty nierównomierności obrotu Ziemi, efekty relatywistyczne, wielotorowość.

       obliczenie pseudoodległości.

 

Do wyznaczenia trzech współrzędnych pozycji oraz czasu potrzebne są sygnały z co najmniej czterech satelitów. Odległość od miejsca o współrzędnych (x,y,z), gdzie znajduje się odbiornik, do nadającego sygnał i-tego satelity znajdującego się w miejscu o współrzędnych (xi, yi, zi), można określić wzorem:

 

(xi-x)2+(yi-y)2+(zi-z)2=ctc­i,       i = 1,2,3,4

gdzie:

c - prędkość światła w próżni,

tc­i - całkowity czas przebiegu sygnału od i-tego satelity.

 

Przy założeniu, że błędy zegara dla wszystkich satelitów są jednakowe, otrzymujemy układ czterech równań nieliniowych z czterema niewiadomymi, do rozwiązania którego stosuje się specjalistyczne metody oparte na linearyzacji lub rekurencyjnym wykorzystaniu filtru Kalmana .
4. Sygnały nadawane przez satelity

 Podstawowe informacje, jakie niesie sygnał nadawany z satelity to: czas, w którym został nadany sygnał, położenie satelity w chwili nadania sygnału oraz dodatkowe dane służące do poprawy dokładności pomiaru. Satelity GPS nadają sygnały w dwóch pasmach częstotliwości fali nośnej, a mianowicie:

-        w paśmie L1 = 1575,42 MHz, w którym nadawany jest telegram nawigacyjny i sygnały serwisu SPS,

-        w paśmie L2  = 1227,60 MHz, w którym zawarte są informacje o opóźnieniach sygnału w jonosferze, niezbędne do obsługi serwisu PPS.
Nadawany sygnał modulowany jest trzema rodzajami kodów binarnych o następujących parametrach:

        Pseudolosowy PRN(ang. pseudo random noise)kod C/A(ang. coarse acquisition) - moduluje fazę sygnału nośnej L1 z częstotliwością 1MHz i ma długość 1023 bitów, czyli powtarzany jest co 1 ms. Każdy satelita systemu GPS ma swój własny kod PRN C/A, który może również służyć do identyfikacji satelity. Kod ten jest używany w ogólnodostępnych zastosowaniach cywilnych.

       Pseudolosowy PRN  kod P(ang. precise) - moduluje fazę sygnałów w obu kanałach L1 i L2 z częstotliwością 10,23 MHz a sekwencja kodu powtarzana jest co 7 dni. Kod ten dostępny jest tylko dla autoryzowanych użytkowników i umożliwia osiąganie dokładności rzędu kilku metrów. W sytuacji, gdy włączony jest system ?anti-spoofing?, zapobiegający próbom celowego zakłócania pracy urządzeń GPS, kod ten jest szyfrowany z częstotliwością modulacji 0,5 Hz i przekształcany w kod Y.

       Dane telegramu nawigacyjnego, zawierające informacje o orbitach satelitów, korekcji zegara i innych parametrach systemu modulują, kod C/A sygnału L1 z częstotliwoącią 50 Hz.

 Naziemne odbiorniki GPS odbierają zmodyfikowane wymienionymi kodami sygnały L1 i L2 po ok. 60 ms od chwili ich nadania przez satelitę.

 Serwisy transmisji

            Ze względu na różne typy zastosowań sytemu GPS - militarne (tajne) i cywilne (ogólnodostępne) prowadzone są  dwa typy kodowania i szyfrowania sygnałów, które umożliwiają pracę ze zróżnicowaną dokładnością, a mianowicie:

Precyzyjny serwis pozycyjny PPS - do zastosowań militarnych i specjalnych:

?    oparty jest o kod P,

?    dokładność wyznaczania pozycji - 22 m w poziomie i 27,7 m w pionie,

?    dokładność wyznaczania czasu UTC  - 200 ns.

Standardowy serwis pozycyjny SPS ? ogólnodostępny:

?    oparty jest o kod C/A,

?    błąd wyznaczania czasu jest mniejszy niż 337 ns,

?    aktualnie, po zniesieniu rozmycia SA dokładność serwisu SPS jest rzędu 10-20 metrów, czyli taka jak dla serwisu PPS.

 Telegram nawigacyjny

            Telegram nawigacyjny nadawany przez satelity stanowi ramkę o długości 1500 bitów transmitowaną z szybkością 50 bitów/sek. Każda ramka podzielona jest na 5 podramek po 300 bitów każda, zawierających po 10 słów trzydziestobitowych. Odbiór jednej ramki danych zajmuje 30 sekund a na odebranie wszystkich 25 ramek zawierających kompletna informację nawigacyjną potrzeba 12,5 minuty. Dane w każdej ramce są aktualizowane co godzinę, ale bez większego błędu mogą być wykorzystywane przez 4 godziny. Dane zawarte w telegramie nawigacyjnym zawierają informacje dotyczące orbity danego satelity, UTC i poprawek jonosferycznych oraz 10-parametrowy almanach satelitów GPS.

 5. Błędy w systemie GPS
Na błędy systemu GPS składają się zakłócenia i szumy aparatury nadawczej i odbiorczej, błędy pomiaru odległości i czasu, wynikające z zasady działania systemu oraz błędy oprogramowania lub użytkownika. Błędy w wyznaczaniu pozycji, niezależne od zasady działania systemu i jakości urządzeń spowodowane są:

-        opóźnieniem sygnału w jonosferze,

-        opóźnieniem sygnału w troposferze,

-        efektami relatywistycznymi,

-        wielotorowością i zanikami sygnałów w terenie.

Natomiast na błędy wynikające z zasady działania systemu składają się:

-        błędy efemeryd ( położenia satelitów na sferze niebieskiej),

-        błędy zegarów na satelitach,

-        błąd rozmycia dokładności geometrycznej pozycji GDOP (ang. geometric dilution of precision)

 Opóźnienie jonosferyczne

Sygnał z satelity, przechodząc przez warstwę jonosfery (zjonizowanych gazów na wysokości od 50 do 500 km nad powierzchnią Ziemi) ulega opóźnieniu o około 50 ns, co powoduje błędy w obliczaniu pozycji rzędu 10 m. W celu zmniejszenia tego błędu, w depeszy nawigacyjnej przesyłany jest model jonosfery, służący do obliczania poprawek w wyznaczaniu pseudoodległości dla danego położenia geograficznego użytkownika. Pozwala to redukcję błędu o około 50%. W kodzie P do wyznaczenia poprawek jonosferycznego opóźnienia sygnału wykorzystywane są pseudoodległości obliczone na podstawie sygnałów nadawanych w dwóch pasmach częstotliwości L1 i L2. Metoda ta zapewnia dokładność pomiaru rzędu 1-2 metrów.

Innym sposobem redukcji błędów jest wykorzystanie różnicowego systemu DGPS, który omówiony zostanie w rozdz. 6

Opóźnienie troposferyczne

Wartość błędu określenia pozycji spowodowanego przechodzeniem sygnału przez warstwę troposfery (dolna warstwa atmosfery od 0 do 50 km nad powierzchnią Ziemi) zależy od kąta wzniesienia satelity nad lokalnym horyzontem. Dla satelity będącego w zenicie błąd ten wynosi ok. 12 m, a dla satelity wzniesionego mniej niż 10 około 10 m. Do eliminacji błędów wynikających z refrakcji troposferycznej, która jest wynikiem zmian gęstości powietrza, wilgotności, ciśnienia i temperatury w obliczeniach wykorzystuje się tzw. model ?suchej troposfery?. Uwzględnia on do 90% całkowitego opóźnienia troposferycznego, zatem wpływ zmian stanu troposfery na dokładność wyznaczania pozycji wynosi 10 % całkowitego opóźnienia troposferycznego.

 Efekty relatywistyczne

W działaniu systemu GPS uwzględnione zostały również efekty relatywistyczne wynikające ze szczególnej i ogólnej teorii względności. Według szczególnej teorii względności wskazania zegara będącego w ruchu ulegają opóźnieniu w stosunku do wskazań zegara pozostającego w spoczynku, natomiast zgodnie z ogólna teorią względności, zmniejszenie natężenia pola grawitacyjnego oddziaływującego na zegary satelity spowoduje ich przyspieszenie względem biegu zegarów na Ziemi. Oba wymienione efekty równoważą się na wysokości ok. 6000 km, a więc znacznie niżej, niż wynosi orbita satelitów GPS i dlatego, aby wyeliminować wpływ błędów relatywistycznych częstotliwość zegarów satelitów jest mniejsza niż zegarów na Ziemi i wynosi 10,222222290 MHz.

Błąd wielotorowości

Błędy wielotorowości spowodowane są odbiciami sygnału od przeszkód terenowych, takich jak wysokie drzewa, gęsto ustawione budynki itp., znajdujących się w pobliżu odbiornika, co powoduje interferencję i zaniki sygnału. Wpływ tego błędu na wynik obliczeń pozycji jest rzędu 0,5 metra. Wpływ wielotorowości na wynik pomiaru pozycji zależy również od konstrukcji anteny (dla jego ograniczenia stosuje się anteny aktywne osłonięte, kierunkowe lub wieloelementowe) oraz od zastosowanego oprogramowania odbiornika (stosowane są filtry numeryczne do programów przetwarzających wyniki pomiarów). Najlepszym sposobem uniknięcia błędu wielotorowości jest dobór odpowiedniego punktu pomiarowego, co nie zawsze jest możliwe w praktyce.

 Błędy efemeryd

Pojęcie to określa różnicę pomiędzy prawdziwym położeniem satelity, a tym podawanym w efemerydach. Błąd ten wynika z niedokładności modelu ruchu satelity oraz nieprzewidywalnych perturbacji jego ruchu rzeczywistego. Eliminacja tego błędu polega na monitorowaniu przez stacje śledzące orbity satelity i jej korekcji przez segment kontrolny systemu. Błędy te powstają w okresach pomiędzy kolejnymi aktualizacjami informacji nawigacyjnej satelitów i mają tendencję wzrostową w funkcji czasu. Ich wielkość jest taka sama dla kodu P i C/A i wynosi około 2 m.

 Błędy zegara satelity

W systemie Globalnego Pozycjonowania używane są trzy pojęcia czasu

-        czas Satelity SV

-        czas GPS

-        czas Uniwersalny UTC .

Czas Satelity jest to czas mierzony na pokładzie satelity. Każdy z satelitów ma 4 atomowe zegary, które są okresowo synchronizowane aby utrzymać dokładność w granicach 1 ms w stosunku do czasu systemu GPS. W telegramie nawigacyjnym każdego satelity podawane są współczynniki korekcji czasu, które pozwalają na zwiększenie dokładności obliczenia pozycji. Czas SV jest w odbiorniku przeliczany na czas GPS.
Czas GPS jest czasem teoretycznym, wyrażonym w liczbie tygodni i sekund mierzonych od godziny 24:00:00 dnia 5 stycznia 1980 i jest utrzymywany z dokładnością 1 mikrosekundy w stosunku do czasu UTC.

 Czas UTC jest wzorcem czasu dla systemu GPS i jest monitorowany przez USNO (ang. US Naval Observatory). Jest obliczany na podstawie czasu GPS i parametrów korekcji wysyłanych jako jeden ze składników telegramu nawigacyjnego.

Błędy rozmycia dokładności geometrycznej położenia GDOP

Ponieważ system GPS jest systemem pozycyjnym wyznaczana pozycja jest punktem wspólnym wszystkich linii pomiarowych, z których każda obarczona jest pewnym błędem. Miejsce geometryczne, gdzie znajduje się wyznaczana pozycja, jest wspólnym obszarem dla przecinających się ?rozmytych" linii pozycyjnych. Kształt tego obszaru zależy od sposobu, przecinania się linii pozycyjnych.

 Błędy GDOP wynikają z przestrzennego rozmieszczenia satelitów w chwili pomiaru. Jeżeli w polu widzenia znajdują się więcej niż cztery satelity, porównując parametry DOP dla różnych zestawów satelitów możemy dokonać wyboru takiej kombinacji satelitów, dla której dokładność pomiaru pozycji będzie największa. W takim procesie optymalizacyjnym należy brać pod uwagę także inne czynniki wpływające na błąd pozycji, np. wysokość satelity nad horyzontem i związane z tą wysokością błędy jonosferyczne oraz przewidywane przeszkody na drodze sygnału z nadajnika do odbiornika w postaci wysokich zabudowań, drzew, wzgórz itp. Na niektórych obszarach Ziemi może następować czasowe pogarszanie się dokładności pozycji ze względu na stały niekorzystny układ geometryczny dostępnych satelitów.

 6. Różnicowy system GPS (DGPS)

 Zasada działania

 Ograniczenia dokładności systemu GPS mogą być w znacznym stopniu wyeliminowane przez zastosowanie systemu różnicowego - DGPS - (ang. Differential GPS). W systemie tym na powierzchni Ziemi rozmieszczona jest sieć stacji referencyjnych o dokładnie znanych współrzędnych położenia, które odbierają sygnały z satelitów, obliczają poprawki, zmniejszające wartości błędów obliczeń dla danego miejsca i transmitują je do odbiorników DGPS za pomocą sygnału radiowego. Poprawki te, uwzględniające błędy wynikające z opóźnienia jonosferycznego i troposferycznego, błędu efemeryd i błędów zegara satelitów służą do obliczeń nawigacyjnych w odbiorniku i znacznie poprawiają ich dokładność. Poprawki mogą być użyte w czasie rzeczywistym lub wykorzystane w późniejszym procesie przetwarzania danych. Skuteczność metody różnicowej wynika stąd, iż wartość większości błędów wpływających na dokładność pozycji wyznaczanej przez różne odbiorniki w tym samym miejscu i w tym samym czasie jest stała i może być obliczona z dużą dokładnością w stacji referencyjnej

 Błędy eliminowane przez system różnicowy

 Opóźnienie jonosferyczne sygnału jest głównym źródłem błędów dla odbiorników pracujących na jednej częstotliwości (LI, kod C/A). Wraz ze zwiększaniem odległości odbiornika ruchomego od stacji referencyjnej zmieniają się warunki występujące na drogach, które przebywają sygnały w jonosferze do każdego z tych odbiorników. Przyjmuje się, że opóźnienie jonosferyczne można skutecznie kompensować do odległości 250 km od stacji referencyjnej.

Opóźnienie troposferyczne. Opóźnienie to powstaje w dolnych warstwach atmosfery. Ze względu na jego lokalny charakter jest ono prawie całkowicie kompensowane w układzie różnicowym dla bliskich odległości.

Błąd efemeryd. Przy braku rozmycia SA błąd efemeryd jest mniejszy niż 3 metry. Poprawka różnicowa eliminuje ten błąd prawie całkowicie.

Błąd zegara satelity. Obserwator ruchomy i stacja referencyjna odbierają sygnały obarczone tym samym błędem zegara satelity, dlatego w metodzie różnicowej błąd zegara satelity może być całkowicie kompensowany.

Błąd wielotorowości sygnału oraz błędy odbiornika. Błędy te są różne dla stacji referencyjnej i odbiornika użytkownika. Dlatego w metodzie różnicowej nie są one eliminowane.

 Globalny System Pozycjonowania GPS, dzięki powszechnej dostępności, jest obecnie szeroko wykorzystywany w różnych dziedzinach nauki techniki i gospodarki, takich jak geodezja i topografia, transport lądowy, powietrzny i morski jak również ratownictwo i turystyka, w których to wymagana jest dokładna znajomość położenia obiektów. Szczególne znaczenie ma wykorzystanie tego systemu do celów nawigacji morskiej w połączeniu z systemami elektronicznych map nawigacyjnych.

Aktualnie budowany jest europejski system GPS nazwany Galileo, który składac sie bedzie z odpowiedno ułozonych na orbitach 30 satelitów. Pierwszy zostaał wystrzelony 28 grudnia 2005 roku. Wiosną 2006 roku zostanie wystrzelony kolejny co pozwoli wykonac pierwsze testy systemu Galileo ( sygnały z dwóch satelitów pozwalają ustalić szerokość i długość geograficzną namierzanego odbiornika-obiektu). Kolejne dwa maja być wystrzelone w 2008 roku. Pozostałe maja byc wyniesione na orbitę okołoziemska do 2010 roku. System Galileo ma zapewnic niezależność od system amerykańskiego.






Copyright © 2003 by Certus, e-mail: biuro@certus.pl, Design by Advert